افزایش اضطراب در نوجوانان امروزی بهعنوان یک زنگ خطر برای والدین، معلمان و قانونگذاران مطرح شده است. پژوهشهای جدید نشان میدهند که ترکیب وابستگی به فناوری و تأثیرات همهگیری کووید-۱۹، سطح اضطراب و پریشانی در نسل نوجوان را بهطرز قابل توجهی افزایش داده است. این مسئله میتواند چالشهای متعددی برای نوجوانان، خانوادهها و مدارس ایجاد کند و نیازمند اقدامات پیشگیرانه و برنامهریزی دقیق است.
تاثیر فناوری بر اضطراب نوجوانان
امبر چندلر، معلم و پژوهشگر حوزه آموزش کودکان و نوجوانان، در جدیدترین اثر خود به بررسی تأثیر فناوری و پاندمی بر نسل نوجوان پرداخته است. او معتقد است که استفاده بیش از حد از گوشیهای هوشمند و ابزارهای دیجیتال، فرصت تعامل واقعی و رشد مهارتهای اجتماعی نوجوانان را محدود کرده و در نتیجه سطح اضطراب آنها را افزایش داده است.
چندلر پیشنهاد میکند والدین با کاهش زمان استفاده خود از گوشیهای هوشمند، فرصتی برای تعامل بیشتر با فرزندان فراهم کنند. همچنین توصیه شده است که نوجوانان پیش از خواب از وسایل دیجیتال فاصله بگیرند و والدین بر بهداشت خواب آنها نظارت داشته باشند. این اقدامات میتواند بخشی از راهکارهای کاهش اضطراب در نوجوانان باشد.
تأثیر همهگیری کووید-۱۹
پاندمی کرونا نیز نقش قابل توجهی در افزایش اضطراب نوجوانان داشته است. از ابتدای ۲۰۲۰ تا اواخر ۲۰۲۲، بسیاری از نوجوانان فرصت کافی برای تعامل حضوری و توسعه مهارتهای اجتماعی خود نداشتند. ارتباط بیشتر از طریق شبکههای اجتماعی و پیامرسانها جایگزین تعاملات واقعی شد و نوجوانان اکنون در محیطهای جمعی مانند مدرسه با اضطراب و پریشانی بیشتری روبرو هستند.
چندلر تأکید میکند که مهارتهای ارتباطی نوجوانان در فضای مجازی نسبت به دنیای واقعی بهتر توسعه یافتهاند و این موضوع میتواند باعث ایجاد چالش در تعاملات حضوری شود. به همین دلیل، برخی کشورها مانند استرالیا اقدام به محدود کردن حضور افراد زیر ۱۶ سال در شبکههای اجتماعی کردهاند و انتظار میرود کشورهای بیشتری سیاستهای مشابهی را اجرا کنند.
راهکارهای کاهش اضطراب نوجوانان
- مدیریت زمان استفاده از گوشیهای هوشمند: والدین و نوجوانان باید ساعتهای مشخصی را بدون ابزار دیجیتال سپری کنند تا فرصت تعامل حضوری و فعالیتهای فیزیکی فراهم شود.
- بهداشت خواب: محدود کردن استفاده از ابزارهای دیجیتال پیش از خواب و ایجاد محیط آرام برای استراحت به کاهش اضطراب کمک میکند.
- آموزش مهارتهای اجتماعی: مدارس میتوانند برنامههای آموزشی و کارگاههای مهارتهای اجتماعی حضوری برگزار کنند تا نوجوانان بتوانند تواناییهای ارتباطی خود را تقویت کنند.
- آگاهی والدین و معلمان: شناخت تأثیرات اعتیادآور شبکههای اجتماعی و مشارکت فعال در زندگی دیجیتال نوجوانان میتواند اثرات منفی را کاهش دهد.
- سیاستهای حمایتی و محدودیتهای قانونی: دولتها باید ماهیت اعتیادآور شبکههای اجتماعی را به رسمیت بشناسند و اقدامات پیشگیرانهای برای حفاظت از سلامت روان نوجوانان ارائه کنند.
جمعبندی
وابستگی به فناوری و تأثیرات همهگیری کووید-۱۹، ترکیبی خطرناک برای سلامت روان نوجوانان ایجاد کرده است. نوجوانان امروزی در معرض اضطراب بالا و مشکلات مهارتهای اجتماعی هستند و والدین، مدارس و دولتها باید بهطور هماهنگ و پیشگیرانه برای کاهش این اثرات اقدام کنند. آموزش مهارتهای اجتماعی، محدود کردن زمان استفاده از ابزارهای دیجیتال و ایجاد محیط حمایتی میتواند به کاهش اضطراب و بهبود کیفیت زندگی نسل نوجوان کمک کند.
