به گزارش ایران نت، گروهی از مهاجمان ناشناس در حملهای گسترده موفق شدند کنترل حدود ۶۴ هزار دستگاه استخراج بیتکوین را به دست بگیرند و قدرت پردازشی آنها را به سمت استخر استخراج OCEAN هدایت کنند. این حمله که در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۲۳ آبان ۱۴۰۵، رخ داد، نزدیک به ۱۳ اگزاهشبرثانیه (EH/s) توان محاسباتی را تحت تأثیر قرار داد و درآمد تعداد زیادی از فعالان صنعت استخراج را با اختلال مواجه کرد.
با وجود ابعاد گسترده این عملیات، مهاجمان نتوانستند از قدرت پردازشی تصاحبشده پاداشی به دست آورند. در بازه زمانی گزارششده هیچ بلوکی استخراج نشد و آدرس کیفپول تعیینشده برای دریافت پرداختها نیز هیچ دریافتی ثبت نکرد. بااینحال، مالکان دستگاهها درآمد حاصل از فعالیت ماینرهای خود را در مدت تغییر مسیر از دست دادند.
این حادثه بار دیگر نشان داد که امنیت صنعت استخراج بیتکوین فقط به پروتکل اصلی این رمزارز وابسته نیست. نرمافزارهای مدیریتی، سامانههای نظارتی و ابزارهای واسط میان دستگاههای استخراج و استخرها نیز میتوانند به اهداف مهمی برای حملات سایبری تبدیل شوند.
حمله به ۶۴ هزار ماینر بیتکوین چگونه آغاز شد؟
براساس اطلاعات منتشرشده، عملیات مهاجمان حوالی ساعت ۸ شب به وقت مرکزی آغاز شد. تغییر ناگهانی نرخ هش در دادههای عمومی استخر استخراج OCEAN نخستین نشانهای بود که توجه فعالان و کارشناسان حوزه ماینینگ را جلب کرد.
نرخ هش (Hash Rate) معیاری برای اندازهگیری توان محاسباتی دستگاههای استخراج است. ماینرها با استفاده از این توان، محاسبات موردنیاز برای مشارکت در فرایند استخراج بلوکهای جدید بیتکوین را انجام میدهند. افزایش غیرعادی نرخ هش یک استخر میتواند نشاندهنده ورود حجم زیادی از تجهیزات جدید یا تغییر مسیر توان پردازشی دستگاههای فعال باشد.
در جریان این رویداد، توان پردازشی ثبتشده برای استخر OCEAN ابتدا تا حدود ۵۰ اگزاهشبرثانیه افزایش یافت و سپس در محدوده ۴۰ اگزاهشبرثانیه تثبیت شد. این جهش ناگهانی با انتقال حجم بزرگی از قدرت استخراج به این استخر همزمان بود.
بااینحال، وضعیت برای مدت طولانی ادامه پیدا نکرد. توان پردازشی منحرفشده در ادامه به حدود ۱۰۰ پتاهشبرثانیه کاهش یافت. این افت قابلتوجه نشان میداد که بخش بزرگی از تجهیزات از مسیر تحت کنترل مهاجمان خارج شدهاند یا فعالیت آنها متوقف شده است. جزئیات دقیق نحوه بازگرداندن کنترل دستگاهها هنوز بهطور کامل مشخص نیست.
۱۳ اگزاهشبرثانیه قدرت استخراج چه اهمیتی دارد؟
برای درک ابعاد این حمله، باید به واحدهای اندازهگیری توان پردازشی در صنعت استخراج توجه کرد. نرخ هش با واحدهایی مانند تراهش، پتاهش و اگزاهش بر ثانیه اندازهگیری میشود. هر اگزاهشبرثانیه برابر با هزار پتاهشبرثانیه است؛ بنابراین، توان ۱۳ اگزاهشبرثانیه نشاندهنده ظرفیت محاسباتی بسیار بزرگی است.
دستگاههای استخراج بیتکوین برای یافتن پاسخ معتبر موردنیاز شبکه، در هر ثانیه تعداد زیادی محاسبه انجام میدهند. هرچه توان پردازشی بیشتری در اختیار یک استخر قرار بگیرد، ظرفیت محاسباتی آن برای رقابت در استخراج بلوکها افزایش مییابد. به همین دلیل، تغییر مسیر ناگهانی چنین حجمی از توان میتواند بر عملکرد و درآمد استخراجکنندگان تأثیر بگذارد.
در این حادثه، حدود ۶۴ هزار دستگاه تحت تأثیر قرار گرفتند و مجموع توان پردازشی منحرفشده نزدیک به ۱۳ اگزاهشبرثانیه گزارش شد. این موضوع نشان میدهد مهاجمان به تعداد زیادی دستگاه دسترسی پیدا کرده بودند و عملیات آنها به یک فارم کوچک یا چند ماینر محدود نبوده است.
چرا هکرها با وجود تصاحب ماینرها پاداشی دریافت نکردند؟
یکی از نکات قابلتوجه حمله اخیر این است که مهاجمان با وجود هدایت توان پردازشی گسترده به سمت استخر OCEAN، نتوانستند درآمدی از آن کسب کنند. تمام بازده محاسباتی دستگاههای تغییرمسیریافته به یک آدرس پرداخت مشخص هدایت شده بود که در اختیار عاملان حمله قرار داشت؛ اما در بازه موردنظر هیچ بلوکی استخراج نشد و آدرس تعیینشده نیز دریافتی نداشت.
این اتفاق به تفاوت میان فعالیت دستگاههای استخراج و دریافت پاداش مربوط میشود. روشن بودن ماینر و انجام محاسبات به معنای کسب درآمد قطعی نیست. دستگاهها باید در فرایند استخراج موفق به مشارکت در تولید بلوک معتبر شوند تا پاداشی ایجاد شود. در مدل استخرهای استخراج نیز پرداختها براساس سازوکار و سهم مشارکت اعضا محاسبه میشوند.
بنابراین، تغییر مقصد اتصال دستگاهها به یک استخر یا تعیین آدرس پرداخت جدید، بهتنهایی درآمدی برای مهاجم تضمین نمیکند. اگر در بازه موردنظر بلوکی استخراج نشود، ممکن است با وجود مصرف منابع محاسباتی قربانیان، هیچ پاداشی به آدرس موردنظر واریز نشود.
بااینحال، این موضوع به معنای بیضرر بودن حمله نیست. مالکان دستگاهها در مدتی که ماینرهایشان برخلاف تنظیمات اصلی فعالیت میکردند، درآمد مورد انتظار خود را از دست دادند. در واقع، حتی اگر مهاجمان نتوانسته باشند پولی دریافت کنند، هزینه حمله به شکل کاهش درآمد استخراجکنندگان باقی مانده است.
نقش CoreX Hosting در شناسایی حمله سایبری
شرکت CoreX Hosting از نخستین مجموعههایی بود که تغییرات غیرمجاز در تنظیمات استخر استخراج ماینرها را شناسایی کرد و متصدیان را از وقوع حادثه مطلع ساخت. شناسایی سریع چنین تغییراتی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در این نوع حملات، دستگاهها ممکن است همچنان به فعالیت خود ادامه دهند و هیچ نشانه آشکاری از اختلال در عملکرد سختافزاری آنها دیده نشود.
برای مثال، یک ماینر میتواند بدون خاموش شدن یا نمایش پیام خطا به استخری متفاوت از مقصد تعیینشده توسط مالک متصل شود. در چنین وضعیتی، دستگاه همچنان برق مصرف میکند و عملیات محاسباتی انجام میدهد، اما درآمد حاصل از فعالیت آن ممکن است به حساب یا آدرس دیگری منتقل شود.
گزارشها همچنین حاکی از آن است که برخی از فعالان صنعت استخراج، تمام ظرفیت فارمهای خود را تحت تأثیر این حمله دیدهاند. فارم استخراج به مجموعهای از دستگاههای ماینینگ گفته میشود که معمولاً در یک محل مشخص و با زیرساختهای برق، خنکسازی و شبکه فعالیت میکنند. تغییر تنظیمات تعداد زیادی از این دستگاهها میتواند خسارت عملیاتی و مالی گستردهای ایجاد کند.
آیا Luxor Commander نقطه ورود هکرها بود؟
در بررسیهای اولیه، نرمافزار Luxor Commander بهعنوان مظنون اصلی در ارتباط با نقطه ورود مهاجمان مطرح شده است. این نرمافزار ابزاری مدیریتی برای کنترل و نظارت بر ناوگانهای استخراج محسوب میشود و امکان مدیریت تعداد زیادی دستگاه ماینینگ را فراهم میکند.
ابزارهای مدیریتی به دلیل دسترسی به تنظیمات و اطلاعات تعداد زیادی دستگاه، از اهمیت امنیتی بالایی برخوردارند. اگر مهاجم بتواند به چنین سامانهای دسترسی پیدا کند، ممکن است بدون نیاز به نفوذ جداگانه به تکتک ماینرها، تنظیمات اتصال تعداد زیادی از آنها را تغییر دهد.
در سناریویی مشابه، تغییر مقصد استخر استخراج میتواند باعث شود دستگاهها بهجای ارسال توان پردازشی به حساب مالک، در مسیر دیگری فعالیت کنند. به همین دلیل، نفوذ به نرمافزارهای مدیریتی میتواند پیامدهایی گستردهتر از حمله به یک دستگاه منفرد داشته باشد.
بااینحال، نقش Luxor Commander در این حادثه هنوز به تأیید نهایی نرسیده است. در نتیجه، نمیتوان با قطعیت اعلام کرد که این نرمافزار منشأ حمله بوده یا مهاجمان از طریق آسیبپذیری مشخصی در آن به تجهیزات دسترسی پیدا کردهاند. شناسایی دقیق مسیر نفوذ به بررسیهای فنی بیشتر نیاز دارد.
آیا پروتکل بیتکوین در این حمله هک شد؟
یکی از نکات مهم درباره این حادثه آن است که براساس اطلاعات منتشرشده، پروتکل پایه بیتکوین و قوانین اجماع شبکه دچار نقصی نشدند. مهاجمان سازوکار اصلی شبکه را تغییر ندادند، بلکه کنترل بخشی از دستگاههای استخراج و تنظیمات ارتباطی آنها را به دست گرفتند.
بیتکوین از سازوکار اجماع اثبات کار (Proof of Work) استفاده میکند. در این روش، ماینرها برای یافتن بلوک معتبر با یکدیگر رقابت میکنند و اعتبار بلوکها براساس قوانین شبکه بررسی میشود. تغییر تنظیمات یک دستگاه یا نفوذ به نرمافزار مدیریت ماینرها به معنای شکستن رمزنگاری بیتکوین یا تغییر قوانین اجماع آن نیست.
این تفاوت از نظر امنیتی اهمیت زیادی دارد. ممکن است پروتکل اصلی یک شبکه عملکرد درستی داشته باشد، اما نرمافزارها و خدمات جانبی مورد استفاده برای اتصال به آن در برابر حملات آسیبپذیر باشند. در این رویداد نیز نقطه ضعف گزارششده به زیرساختهای واسط میان تجهیزات استخراج و شرکتهای فعال در صنعت ماینینگ مربوط میشد.
به همین دلیل، امنیت بیتکوین را نباید فقط از زاویه فناوری پایه آن بررسی کرد. حفاظت از دستگاهها، نرمافزارهای مدیریتی، حسابهای کاربری و مسیرهای ارتباطی نیز بخش مهمی از امنیت عملیاتی صنعت استخراج را تشکیل میدهد.
چگونه میتوان از تکرار حمله به ماینرهای بیتکوین جلوگیری کرد؟
حمله اخیر بار دیگر اهمیت نظارت مداوم بر تنظیمات استخر استخراج را نشان داده است. کارشناسان به فعالان حوزه ماینینگ توصیه میکنند مقصد اتصال دستگاهها، اطلاعات حساب استخراج و تغییرات پیکربندی را بهصورت منظم بررسی کنند. هرگونه تغییر غیرمنتظره باید در سریعترین زمان ممکن مورد بررسی قرار بگیرد.
برای کاهش احتمال وقوع حملات مشابه، رعایت چند اقدام امنیتی میتواند مفید باشد:
- بررسی منظم تنظیمات استخر: مقصد اتصال دستگاهها و اطلاعات حساب استخراج باید بهصورت دورهای کنترل شود تا تغییرات غیرمجاز سریعتر شناسایی شوند.
- محدود کردن دسترسی نرمافزارهای مدیریتی: ابزارهای کنترل ناوگان ماینینگ باید فقط در اختیار کاربران و سامانههای مجاز قرار بگیرند.
- استفاده از احراز هویت قوی: پنلهای مدیریتی و حسابهای حساس باید با روشهای مطمئن احراز هویت محافظت شوند.
- ثبت و پایش تغییرات: ثبت تغییرات تنظیمات دستگاهها و اطلاعات اتصال میتواند شناسایی فعالیتهای غیرعادی را آسانتر کند.
- تفکیک سطح دسترسی: دسترسی مدیریتی به تجهیزات و زیرساخت شبکه باید محدود و متناسب با مسئولیت هر کاربر تعریف شود.
- بهروزرسانی نرمافزارها: استفاده از نسخههای بهروز ابزارهای مدیریتی و توجه به هشدارهای امنیتی میتواند خطر برخی آسیبپذیریهای شناختهشده را کاهش دهد.
این اقدامات بهتنهایی مانع تمام حملات سایبری نمیشوند، اما میتوانند احتمال نفوذ گسترده و طولانیمدت را کاهش دهند. همچنین داشتن برنامه مشخص برای واکنش به حادثه و بازگرداندن سریع تنظیمات دستگاهها اهمیت زیادی دارد.
امنیت نرمافزارهای استخراج به اندازه امنیت بیتکوین اهمیت دارد
حمله به حدود ۶۴ هزار دستگاه استخراج نشان میدهد که امنیت صنعت ماینینگ فقط به قدرت سختافزاری یا پروتکل بیتکوین وابسته نیست. نرمافزارهای مدیریت تجهیزات، سامانههای نظارتی، زیرساخت شبکه و حسابهای کاربری نیز بخش مهمی از زنجیره امنیتی این صنعت هستند.
با بزرگتر شدن فارمهای استخراج و افزایش تعداد دستگاههایی که از طریق سامانههای مرکزی مدیریت میشوند، اهمیت حفاظت از ابزارهای مدیریتی نیز بیشتر میشود. نفوذ به یک سامانه مرکزی میتواند به مهاجم اجازه دهد تعداد زیادی دستگاه را بهطور همزمان تحت تأثیر قرار دهد؛ بدون آنکه لازم باشد بهصورت جداگانه به هر ماینر دسترسی پیدا کند.
در نهایت، این حادثه را نباید بهعنوان نقصی در پروتکل اصلی بیتکوین تفسیر کرد. اطلاعات منتشرشده از سوءاستفاده احتمالی از زیرساختها و ابزارهای واسط استخراج حکایت دارند. بااینحال، خسارت واردشده به مالکان تجهیزات نشان میدهد که امنیت عملیاتی در صنعت ماینینگ بهاندازه امنیت فناوری پایه اهمیت دارد. برای دنبال کردن اخبار بیشتر درباره بیتکوین، استخراج رمزارز و امنیت سایبری، به ایران نت مراجعه کنید.
“`