به گزارش ایران نت، بررسی‌های آماری مؤسسه گلکسی ریسرچ (Galaxy Research) نشان می‌دهد حدود ۱۱٫۱ میلیون واحد بیت‌کوین، معادل تقریباً ۵۵ درصد از عرضه این رمزارز، در آدرس‌هایی قرار دارد که هویت مالک آن‌ها به‌طور مشخص شناخته نشده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که بانک‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و دیگر مؤسسات مالی بزرگ حضور پررنگ‌تری در بازار دارایی‌های دیجیتال پیدا کرده‌اند. بااین‌حال، بخش بزرگی از بیت‌کوین‌ها همچنان در اختیار مالکان ناشناس یا افرادی است که دارایی خود را مستقیماً در کیف‌پول‌های شخصی نگهداری می‌کنند.
حدود ۱۱٫۱ میلیون بیت‌کوین به مالکان ناشناس تعلق دارد
بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی گلکسی ریسرچ، نزدیک به ۱۱٫۱ میلیون بیت‌کوین در دسته دارایی‌هایی قرار می‌گیرد که مالک مشخصی برای آن‌ها شناسایی نشده است. این مقدار حدود ۵۵ درصد از کل عرضه بیت‌کوین را تشکیل می‌دهد و نشان می‌دهد که باوجود گسترش سرمایه‌گذاری نهادی در بازار رمزارزها، بخش عمده این دارایی دیجیتال همچنان به افراد یا نهادهای قابل‌شناسایی منتسب نیست.
منظور از ناشناس‌بودن در این آمار، لزوماً پنهان‌کاری عمدی یا فعالیت غیرقانونی نیست. شبکه بیت‌کوین عمومی است و تراکنش‌ها و موجودی آدرس‌های آن روی بلاک‌چین قابل بررسی هستند؛ اما اطلاعات هویتی صاحب هر آدرس معمولاً به‌صورت مستقیم در شبکه ثبت نمی‌شود. در نتیجه، مشاهده موجودی یک کیف‌پول به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که دارایی به چه شخص یا نهادی تعلق دارد.
به همین دلیل، تحلیلگران برای برآورد مالکیت بیت‌کوین از مجموعه‌ای از داده‌های عمومی، اطلاعات شرکت‌ها، اعلامیه‌های رسمی و تحلیل‌های زنجیره‌ای استفاده می‌کنند. بااین‌حال، همه آدرس‌ها را نمی‌توان با اطمینان به یک فرد یا سازمان مشخص نسبت داد. بخشی از آدرس‌ها ممکن است متعلق به کاربران عادی باشد و بخشی دیگر به دارایی‌هایی مربوط شود که دسترسی به آن‌ها از بین رفته است.
چرا هویت مالکان بیت‌کوین مشخص نیست؟
یکی از ویژگی‌های اصلی بیت‌کوین، امکان نگهداری و انتقال دارایی بدون نیاز به ثبت نام واقعی صاحب کیف‌پول در خود شبکه است. کاربران می‌توانند کیف‌پول بسازند و با استفاده از کلیدهای خصوصی خود، دارایی‌هایشان را مدیریت کنند. آدرس‌های عمومی برای دریافت و مشاهده تراکنش‌ها کاربرد دارند، اما به‌طور معمول نام، شماره شناسایی یا اطلاعات شخصی صاحب آدرس را نمایش نمی‌دهند.
این ساختار با سیستم بانکی سنتی تفاوت دارد؛ زیرا در بانک‌ها حساب‌ها معمولاً به هویت مشتریان مشخص متصل هستند. در شبکه بیت‌کوین، امکان مشاهده تراکنش‌ها وجود دارد، اما پیوند میان یک آدرس و هویت واقعی فرد به اطلاعات دیگری نیاز دارد. گاهی شرکت‌ها خودشان آدرس‌های مرتبط با دارایی‌هایشان را اعلام می‌کنند و در موارد دیگر، تحلیلگران از الگوهای تراکنش برای تخمین ارتباط میان آدرس‌ها استفاده می‌کنند.
با وجود این، چنین تحلیل‌هایی همیشه نتیجه قطعی ارائه نمی‌دهند. یک فرد ممکن است چندین آدرس داشته باشد و یک آدرس نیز می‌تواند در برخی ساختارهای خدماتی با دارایی‌های کاربران مختلف ارتباط داشته باشد. بنابراین، شمارش آدرس‌ها با شمارش مالکان واقعی یکسان نیست و آمار مربوط به هویت مالکان باید با توجه به محدودیت‌های روش‌شناسی تفسیر شود.
آیا تمام بیت‌کوین‌های ناشناس هنوز قابل استفاده هستند؟
یکی از نکات مهم درباره سهم ۵۵ درصدی بیت‌کوین‌های بدون مالک مشخص این است که همه این دارایی‌ها لزوماً در اختیار کاربران فعال قرار ندارند. بخشی از آن‌ها ممکن است در کیف‌پول‌هایی نگهداری شوند که کلید خصوصی آن‌ها گم شده است. در چنین شرایطی، بیت‌کوین‌ها همچنان روی بلاک‌چین قابل مشاهده هستند، اما مالک دیگر نمی‌تواند آن‌ها را منتقل کند.
احتمال دیگری نیز وجود دارد: برخی مالکان ممکن است فوت کرده باشند، بدون آنکه اطلاعات دسترسی به کیف‌پول خود را به دیگران منتقل کرده باشند. همچنین، تعدادی از کاربران ممکن است بیت‌کوین‌های خود را برای مدت طولانی نگه داشته باشند و هیچ تراکنش تازه‌ای انجام ندهند. از روی نبود تراکنش نمی‌توان به‌تنهایی نتیجه گرفت که دارایی برای همیشه از دسترس خارج شده است.
در نتیجه، آمار مربوط به بیت‌کوین‌های ناشناس ترکیبی از وضعیت‌های متفاوت را در بر می‌گیرد؛ از سرمایه‌گذاران شخصی که آگاهانه دارایی خود را در کیف‌پول خصوصی نگه می‌دارند تا دارایی‌هایی که احتمال دارد دسترسی به آن‌ها برای همیشه از بین رفته باشد. بدون اطلاعات تکمیلی، تعیین سهم دقیق هر گروه دشوار است.
نگهداری شخصی؛ یکی از پایه‌های اصلی بیت‌کوین
الکس تورن، رئیس بخش پژوهش گلکسی، با اشاره به این داده‌ها تأکید کرده است که باوجود گسترش مالکیت نهادی و ورود بازیگران بزرگ به بازار، بخش قابل‌توجهی از بیت‌کوین‌ها همچنان در آدرس‌هایی با هویت نامشخص قرار دارد. از نگاه او، این وضعیت نشان می‌دهد که نگهداری شخصی یا خودحضانتی (Self-Custody) همچنان نقش مهمی در اکوسیستم بیت‌کوین ایفا می‌کند.
در روش خودحضانتی، کاربر کنترل کلیدهای خصوصی دارایی خود را در اختیار دارد و برای نگهداری آن الزاماً به یک صرافی یا مؤسسه مالی متکی نیست. این مدل به افراد امکان می‌دهد مدیریت دارایی خود را مستقیماً بر عهده بگیرند، اما مسئولیت حفاظت از اطلاعات دسترسی نیز بر دوش خود آن‌ها قرار می‌گیرد.
اگر کلید خصوصی یا عبارت بازیابی کیف‌پول گم شود، دسترسی به دارایی ممکن است برای همیشه از بین برود. برخلاف بسیاری از خدمات بانکی، در شبکه بیت‌کوین مرجع مرکزی‌ای وجود ندارد که بتواند در همه شرایط رمز عبور را بازیابی کند یا تراکنش تأییدشده را برگرداند. به همین دلیل، خودحضانتی در کنار مزایای خود، به مدیریت دقیق امنیت و نگهداری امن اطلاعات بازیابی نیاز دارد.
بانک زاپو: سرمایه‌گذاران خرد همچنان نقش مهمی دارند
در واکنش به بحث مطرح‌شده درباره سهم بالای بیت‌کوین‌های ناشناس، بانک زاپو (Xapo Bank) نیز بر اهمیت سرمایه‌گذاران خرد و نگهداری شخصی دارایی‌ها تأکید کرده است. از نگاه این نهاد، وجود حجم زیادی از بیت‌کوین در کیف‌پول‌هایی با هویت نامشخص نشان می‌دهد که افراد عادی طی بیش از یک دهه در بازار حضور داشته‌اند و ساختار مالکیت بیت‌کوین از ابتدا تنها به مؤسسات مالی بزرگ وابسته نبوده است.
این دیدگاه بر یکی از تفاوت‌های بیت‌کوین با بسیاری از دارایی‌های سنتی تأکید دارد: کاربران می‌توانند بدون نیاز به سپردن دارایی خود به یک واسطه مالی، آن را مستقیماً نگهداری کنند. البته استفاده از صرافی‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و خدمات نگهداری سازمانی نیز در سال‌های اخیر به بخش مهمی از بازار رمزارزها تبدیل شده است.
ورود مؤسسات بزرگ می‌تواند دسترسی سرمایه‌گذاران سنتی به بیت‌کوین را ساده‌تر کند، اما لزوماً به این معنا نیست که مالکیت شخصی در حال از بین رفتن است. آمار گلکسی نشان می‌دهد که بخش بزرگی از عرضه همچنان به مالکان مشخصی نسبت داده نشده و ساختار مالکیت بیت‌کوین ترکیبی از کاربران فردی، شرکت‌ها و نهادهای مالی است.
چه کسانی در گروه مالکان شناخته‌شده قرار می‌گیرند؟
طبق دسته‌بندی ارائه‌شده در گزارش، حدود ۴۵ درصد باقی‌مانده از عرضه بیت‌کوین در گروه‌هایی قرار می‌گیرد که مالکیت یا ارتباط آن‌ها با اشخاص و نهادهای شناخته‌شده‌تر مشخص شده است. این گروه‌ها می‌توانند شامل صرافی‌های رمزارزی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله در بورس، شرکت‌ها، دولت‌ها و دارایی‌های منتسب به خالق ناشناس بیت‌کوین باشند.
از جمله نمونه‌های مطرح‌شده می‌توان به صندوق‌های سرمایه‌گذاری مرتبط با بلک‌راک (BlackRock)، دولت ایالات متحده و بیت‌کوین‌های منتسب به ساتوشی ناکاموتو اشاره کرد. بااین‌حال، درباره هر یک از این دسته‌ها باید به تفاوت میان مالکیت مستقیم، نگهداری از طرف مشتریان و انتساب تحلیلی توجه داشت.
برای مثال، بیت‌کوین‌های نگهداری‌شده در کیف‌پول یک صرافی لزوماً به خود صرافی تعلق ندارند و ممکن است دارایی مشتریان آن باشند. همچنین، دارایی‌های مرتبط با یک صندوق سرمایه‌گذاری را باید با توجه به ساختار حقوقی و نحوه نگهداری آن‌ها ارزیابی کرد. بنابراین، مشخص‌بودن نام یک نهاد در تحلیل مالکیت به این معنا نیست که تمام بیت‌کوین‌های مرتبط با آن، دارایی اختصاصی همان نهاد هستند.
بیت‌کوین‌های منتسب به ساتوشی ناکاموتو
در گزارش مورد اشاره، حدود ۱٬۱۲۳٬۶۵۸ واحد بیت‌کوین به ساتوشی ناکاموتو، نام مستعار خالق یا خالقان بیت‌کوین، نسبت داده شده است. بااین‌حال، هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو تاکنون به‌طور قطعی مشخص نشده است. بنابراین، این نمونه نشان می‌دهد که حتی در میان دارایی‌هایی که بر اساس تحلیل‌های فنی به یک مالک احتمالی منتسب می‌شوند، ممکن است هویت واقعی صاحب دارایی همچنان ناشناخته باقی بماند.
انتساب بیت‌کوین‌ها به ساتوشی معمولاً بر اساس بررسی الگوهای استخراج اولیه و داده‌های موجود در بلاک‌چین انجام می‌شود. چنین برآوردهایی باید از اثبات هویت واقعی فرد یا گروه سازنده بیت‌کوین تفکیک شوند؛ زیرا داده‌های زنجیره‌ای به‌تنهایی نام و مشخصات شخصی مالک را آشکار نمی‌کنند.
ورود وال‌استریت چه تغییری در بازار بیت‌کوین ایجاد کرده است؟
در سال‌های اخیر، حضور شرکت‌های مالی بزرگ و صندوق‌های سرمایه‌گذاری در بازار بیت‌کوین پررنگ‌تر شده است. عرضه محصولات سرمایه‌گذاری مرتبط با این رمزارز و توسعه خدمات نگهداری سازمانی باعث شده است که سرمایه‌گذاران سنتی مسیرهای بیشتری برای دسترسی به این دارایی داشته باشند.
بااین‌حال، داده‌های مربوط به مالکیت ناشناس نشان می‌دهد که افزایش حضور نهادهای مالی به معنای در اختیار گرفتن تمام عرضه بیت‌کوین توسط شرکت‌ها و مؤسسات بزرگ نیست. بخش بزرگی از دارایی همچنان در آدرس‌هایی قرار دارد که هویت صاحب آن‌ها مشخص نشده است؛ وضعیتی که می‌تواند ناشی از نگهداری شخصی، استفاده از چندین کیف‌پول یا ازدست‌رفتن دسترسی به دارایی‌ها باشد.
این آمار همچنین یادآور می‌شود که تحلیل بازار بیت‌کوین فقط با بررسی رفتار صندوق‌ها و شرکت‌های بزرگ کامل نمی‌شود. سرمایه‌گذاران خرد و دارندگان بلندمدت نیز در ساختار مالکیت این رمزارز نقش دارند. البته برای سنجش تأثیر هر گروه بر قیمت بازار، باید علاوه بر موجودی کیف‌پول‌ها، داده‌هایی مانند جریان ورود و خروج دارایی، حجم معاملات و رفتار فروشندگان نیز بررسی شود.
جمع‌بندی؛ ناشناس‌بودن مالک با گم‌شدن بیت‌کوین تفاوت دارد
برآورد گلکسی ریسرچ نشان می‌دهد حدود ۵۵ درصد از عرضه بیت‌کوین، معادل نزدیک به ۱۱٫۱ میلیون واحد، در آدرس‌هایی قرار دارد که هویت مالکان آن‌ها مشخص نیست. این آمار در کنار افزایش حضور مؤسسات مالی بزرگ، اهمیت نگهداری شخصی و ساختار متفاوت مالکیت در شبکه بیت‌کوین را برجسته می‌کند.
بااین‌حال، ناشناس‌بودن مالک به معنای ازدست‌رفتن دارایی نیست. بخشی از این بیت‌کوین‌ها ممکن است در اختیار سرمایه‌گذاران فعال باشد و بخش دیگری احتمالاً به کیف‌پول‌های غیرقابل‌دسترسی یا دارایی‌های راکد مربوط شود. از سوی دیگر، دسته‌بندی مالکان شناخته‌شده نیز می‌تواند شامل دارایی مشتریان تحت نگهداری صرافی‌ها و صندوق‌ها باشد؛ بنابراین، این آمار را باید برآوردی از وضعیت انتساب مالکیت دانست، نه فهرستی قطعی از تمام صاحبان بیت‌کوین.
برای دنبال کردن آخرین اخبار و تحلیل‌های بازار رمزارزها، فناوری بلاک‌چین و اقتصاد دیجیتال، به ایران نت مراجعه کنید.
“`
