DoorDash Air معرفی شد؛ استراتژی تحویل پهپادی DoorDash از زمین شروع شد

به گزارش ایران نت، شرکت DoorDash برای ورود جدی به بازار تحویل سفارش با پهپاد مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. این شرکت پیش از آنکه سراغ ساخت خود پهپاد برود، ابتدا زیرساخت‌های زمینی، بسته‌بندی، سیستم بارگیری و نحوه تحویل سفارش از رستوران‌ها را بررسی کرده و حالا نتیجه این رویکرد را در قالب سرویس جدید DoorDash Air به نمایش گذاشته است.

DoorDash در رویداد سالانه Dash Forward 2026 از پهپاد خودران جدیدی رونمایی کرد که به شش ملخ مجهز است و برای جابه‌جایی سفارش‌های غذایی طراحی شده است. با این حال، بخش مهم پروژه صرفاً خود پرنده نیست؛ DoorDash تلاش کرده مجموعه‌ای از نرم‌افزار، زیرساخت و فرایندهای عملیاتی را توسعه دهد تا پهپاد بتواند در کنار روش‌های فعلی تحویل این شرکت فعالیت کند.

DoorDash ابتدا سراغ زمین رفت، نه آسمان

وقتی صحبت از تحویل پهپادی می‌شود، معمولاً نخستین تصویر ذهنی یک پهپاد خودران است که بسته‌ای را از رستوران گرفته و به خانه مشتری می‌رساند. DoorDash اما توسعه DoorDash Air را از نقطه دیگری آغاز کرد. این شرکت ابتدا به سراغ مشکلاتی رفت که قبل از پرواز پهپاد باید حل می‌شدند.

یکی از این چالش‌ها، سیستم بارگیری سفارش است. غذا باید از آشپزخانه رستوران به شکلی سریع و مطمئن آماده شود تا بتوان آن را به سامانه تحویل خودکار سپرد. بسته‌بندی نیز اهمیت زیادی دارد، زیرا سفارش در طول مسیر هوایی با شرایط متفاوتی نسبت به حمل‌ونقل زمینی روبه‌رو می‌شود.

DoorDash همچنین بررسی کرده است که سفارش چگونه باید از رستوران دریافت شود و در مقصد چگونه به مشتری تحویل داده شود. به همین دلیل، این پروژه را نمی‌توان صرفاً ساخت یک پهپاد جدید دانست؛ بلکه DoorDash در حال ایجاد یک زنجیره کامل برای تحویل هوایی سفارش‌هاست.

DoorDash Labs؛ تیم پشت پروژه DoorDash Air

توسعه DoorDash Air بر عهده DoorDash Labs قرار دارد؛ تیم تحقیق و توسعه‌ای که پیش‌تر نیز در زمینه تحویل خودکار فعالیت کرده است. این گروه همان تیمی است که ربات خودران پیاده‌روی DoorDash با نام Dot را توسعه داد.

تجربه حاصل از توسعه ربات‌های تحویل زمینی حالا در پروژه پهپادی این شرکت نیز مورد استفاده قرار گرفته است. DoorDash می‌خواهد یک سیستم واحد داشته باشد که بتواند بسته به شرایط، روش مناسب تحویل را انتخاب کند؛ این روش ممکن است پیک انسانی، ربات زمینی یا پهپاد باشد.

برای هماهنگ کردن این روش‌ها، DoorDash از نرم‌افزاری با نام Autonomous Delivery Platform یا ADP استفاده می‌کند. این پلتفرم یکی از بخش‌های کلیدی استراتژی جدید شرکت محسوب می‌شود، زیرا قرار نیست پهپادها به‌صورت مستقل و جدا از شبکه تحویل فعلی فعالیت کنند.

Autonomous Delivery Platform چگونه کار می‌کند؟

پلتفرم ADP وظیفه دارد شرایط مختلف یک سفارش را بررسی کند و مشخص کند کدام روش تحویل منطقی‌تر است. برای مثال، همه سفارش‌ها گزینه مناسبی برای ارسال با پهپاد نیستند. وزن غذا، فاصله رستوران تا مشتری، شرایط آب‌وهوایی، برد پروازی پهپاد و وضعیت ترافیک زمینی می‌توانند روی این تصمیم تأثیر بگذارند.

سیستم DoorDash با استفاده از مسیریابی هوشمند تلاش می‌کند سفارش‌هایی را که از ارسال هوایی بیشترین سود را می‌برند، شناسایی کند. در چنین شرایطی، پهپاد می‌تواند بخشی از مسیر را سریع‌تر از وسیله نقلیه زمینی طی کند و فشار روی شبکه پیک‌های انسانی نیز کاهش پیدا کند.

از طرف دیگر، اگر یک سفارش از نظر وزن، فاصله یا شرایط پروازی گزینه مناسبی نباشد، سیستم می‌تواند آن را به روش‌های معمول تحویل بسپارد. به این ترتیب، DoorDash قصد ندارد تمام سفارش‌های خود را به پهپاد منتقل کند، بلکه می‌خواهد از هر روش در شرایطی استفاده کند که بیشترین کارایی را داشته باشد.

آب‌وهوا و ترافیک در انتخاب مسیر اهمیت دارند

تحویل هوایی با محدودیت‌هایی روبه‌روست که در ارسال زمینی وجود ندارد. باد، بارندگی، وضعیت جوی و برد پروازی می‌توانند روی امکان انجام یک مأموریت تأثیر بگذارند. DoorDash اعلام کرده است که این عوامل در سیستم مسیریابی ADP در نظر گرفته می‌شوند.

در طرف مقابل، ترافیک جاده‌ای نیز می‌تواند یکی از دلایل انتخاب مسیر هوایی باشد. اگر فاصله رستوران و مشتری کوتاه باشد اما مسیر زمینی به دلیل ترافیک زمان زیادی ببرد، پهپاد ممکن است گزینه مناسب‌تری باشد.

DoorDash پهپاد را بر اساس سفارش‌های واقعی طراحی کرده است

یکی از نکات جالب در رویکرد DoorDash، استفاده از داده‌های تاریخی این شرکت برای طراحی سیستم جدید است. DoorDash حدود ۱۳ سال داده مربوط به سفارش‌های مشتریان و فعالیت رستوران‌ها در اختیار دارد و اعلام کرده است که از این داده‌ها برای تعیین ابعاد و مشخصات سیستم DoorDash Air استفاده کرده است.

این داده‌ها به شرکت اجازه می‌دهند بفهمد مشتریان معمولاً چه نوع غذاهایی سفارش می‌دهند، وزن سفارش‌ها چقدر است و سفارش‌ها معمولاً چه مسافتی را طی می‌کنند. DoorDash همچنین اعلام کرده است که بیش از ۵۰۰ هزار رستوران در بازار تحویل این شرکت حضور دارند.

در نتیجه، طراحی پهپاد صرفاً بر اساس مشخصات فنی انجام نشده است. شرکت تلاش کرده وسیله پرنده و زیرساخت‌های آن را با الگوی واقعی سفارش‌های موجود در شبکه خود هماهنگ کند.

فلسفه DoorDash: ابتدا نیاز، سپس سخت‌افزار

هریسون شی، مدیر DoorDash Air، توضیح داده است که این شرکت ابتدا از خود نپرسیده چه چیزی را می‌توان با یک پهپاد حمل کرد؛ بلکه از این سؤال شروع کرده که مشتریان چه سفارش‌هایی ثبت می‌کنند و کسب‌وکارهای محلی چگونه فعالیت می‌کنند.

این رویکرد تفاوت مهمی با بسیاری از پروژه‌های حمل‌ونقل خودکار دارد. در برخی پروژه‌ها ابتدا یک وسیله نقلیه یا ربات ساخته می‌شود و سپس تلاش می‌کنند کاربردهای مناسب آن را پیدا کنند. DoorDash تلاش کرده مسیر معکوس را طی کند: ابتدا نیازهای شبکه تحویل را بررسی کرده و سپس سخت‌افزار و نرم‌افزار را برای پاسخ به آن نیازها توسعه داده است.

این استراتژی می‌تواند به DoorDash کمک کند پهپادها را به‌عنوان بخشی از کسب‌وکار اصلی خود توسعه دهد، نه اینکه یک سرویس کاملاً جداگانه و مستقل از شبکه فعلی ایجاد کند.

پهپاد DoorDash Air چه مشخصاتی دارد؟

پهپاد جدید DoorDash از طراحی شش‌پره استفاده می‌کند. ملخ‌ها در انتهای بازوهای پرنده قرار گرفته‌اند و برخلاف برخی پهپادهای سریع و کوچک، برای مأموریت‌های تحویل کالا طراحی شده‌اند.

یکی از مهم‌ترین اجزای این پهپاد، وینچ یا سیستم بالابر آن است. این مکانیزم به پهپاد اجازه می‌دهد بسته را دریافت کند، آن را در طول پرواز حمل کند و در مقصد پایین بیاورد. چنین روشی می‌تواند نیاز به فرود کامل پهپاد در مقصد را کاهش دهد.

استفاده از وینچ همچنین این امکان را ایجاد می‌کند که پهپاد برای تحویل سفارش در محیط‌های مختلف انعطاف بیشتری داشته باشد. با این حال، عملکرد واقعی این سیستم به مقررات، شرایط محیطی و نحوه اجرای عملیات در مناطق شهری وابسته خواهد بود.

DoorDash پس از دریافت مجوز FAA وارد مرحله عملیاتی شد

DoorDash در ماه ژوئیه برنامه خود برای راه‌اندازی سرویس تحویل پهپادی را اعلام کرد. یکی از نقاط عطف مهم این پروژه، دریافت گواهینامه Part 135 از اداره هوانوردی فدرال آمریکا، FAA، بود.

این گواهینامه به DoorDash اجازه می‌دهد یک سرویس تجاری تحویل پهپادی را در ایالات متحده راه‌اندازی و عملیاتی کند. دریافت چنین مجوزی برای پروژه اهمیت زیادی دارد، زیرا استفاده تجاری از پهپادها در مقیاس گسترده نیازمند رعایت مجموعه‌ای از قوانین و الزامات ایمنی هوایی است.

به همین دلیل، رونمایی از پهپاد DoorDash Air را باید بخشی از یک فرایند طولانی‌تر دانست که از توسعه زیرساخت و نرم‌افزار آغاز شده و حالا به مرحله آزمایش‌های عملیاتی نزدیک می‌شود.

آزمایش‌های اولیه DoorDash Air در کالیفرنیای شمالی

DoorDash اعلام کرده است که قصد دارد نخستین تحویل‌های آزمایشی DoorDash Air را در شمال کالیفرنیا آغاز کند. این آزمایش‌ها با همکاری چند مجموعه غذایی انجام خواهند شد تا عملکرد سیستم در شرایط واقعی بررسی شود.

از جمله شرکای اعلام‌شده DoorDash می‌توان به Chipotle، Popeyes Louisiana Kitchen و Momo N Curry اشاره کرد. حضور رستوران‌های واقعی در این آزمایش‌ها اهمیت دارد، زیرا موفقیت سرویس فقط به عملکرد پهپاد وابسته نیست و کل زنجیره تحویل باید هماهنگ عمل کند.

سرعت آماده‌سازی سفارش، بسته‌بندی، دریافت غذا توسط سیستم خودکار، پرواز، تحویل در مقصد و هماهنگی با نرم‌افزار همگی باید بدون ایجاد اختلال در تجربه مشتری انجام شوند.

آیا تحویل پهپادی جای پیک‌های انسانی را می‌گیرد؟

با توجه به ساختار DoorDash Air، به نظر می‌رسد هدف فعلی شرکت جایگزین کردن کامل پیک‌های انسانی نیست. پلتفرم ADP اساساً برای هماهنگی میان روش‌های مختلف تحویل طراحی شده است و می‌تواند بسته به شرایط، پیک انسانی، ربات زمینی یا پهپاد را انتخاب کند.

در چنین مدلی، پهپادها بیشتر به‌عنوان یک گزینه جدید در شبکه حمل‌ونقل DoorDash وارد می‌شوند. سفارش‌هایی که برای حمل هوایی مناسب هستند می‌توانند به پهپاد سپرده شوند و سفارش‌های دیگر همچنان با روش‌های معمول ارسال شوند.

این رویکرد می‌تواند به DoorDash اجازه دهد بدون تغییر کامل مدل کسب‌وکار فعلی، به‌تدریج ظرفیت تحویل خودکار را افزایش دهد. میزان موفقیت این طرح در نهایت به هزینه عملیات، سرعت تحویل، قوانین پروازی و پذیرش مشتریان بستگی خواهد داشت.

آینده DoorDash Air چه خواهد بود؟

ورود DoorDash به بازار تحویل پهپادی نشان می‌دهد رقابت در این حوزه دیگر صرفاً بر سر ساخت پهپادهای بهتر نیست. شرکت‌هایی که شبکه گسترده سفارش، داده‌های عملیاتی و زیرساخت نرم‌افزاری دارند، می‌توانند مزیت متفاوتی در پیاده‌سازی حمل‌ونقل خودکار ایجاد کنند.

DoorDash نیز تلاش کرده از همین مزیت استفاده کند. این شرکت ابتدا داده‌های سفارش و مشکلات واقعی تحویل را بررسی کرده، سپس زیرساخت زمینی، بسته‌بندی، نرم‌افزار ADP و در نهایت پهپاد را توسعه داده است.

اگر آزمایش‌های شمال کالیفرنیا موفقیت‌آمیز باشند، DoorDash Air می‌تواند به‌تدریج از یک پروژه آزمایشی به بخشی از شبکه تحویل گسترده DoorDash تبدیل شود. در آن صورت، مشتریان ممکن است هنگام ثبت سفارش بدون آنکه درگیر جزئیات فنی شوند، سفارش خود را از روشی دریافت کنند که سیستم هوشمند DoorDash برای آن سفارش مناسب‌تر تشخیص داده است.

در نهایت، استراتژی DoorDash نشان می‌دهد آینده تحویل خودکار احتمالاً تنها به یک فناوری وابسته نخواهد بود. ترکیب پیک‌های انسانی، ربات‌های زمینی و پهپادهای تحویل می‌تواند مدلی انعطاف‌پذیرتر برای رساندن سفارش‌ها ایجاد کند؛ مدلی که در آن نرم‌افزار و داده‌ها نقش مهمی به اندازه خود وسیله نقلیه خواهند داشت.

برای دنبال کردن تازه‌ترین اخبار فناوری، حمل‌ونقل خودکار و تحولات صنعت پهپادها، به ایران نت مراجعه کنید.

“`